Charakterystyka

Bylina 

Łodyga 

Pnąca się do 4 m długości, z czepnymi wąsami.

Liście 

Dłoniaste, pięcio-klapowe, całobrzegie, lub nielicznie ząbkowane. Środkowa klapa trochę dłuższa od pozostałych.

Kwiaty 

Roślina dwupienna. Kwiaty zielonkawobiałe, drobne. Żeńskie kwiaty mają długość ok. 6 mm, posiadają resztki silnie owłosionych pręcików i zebrane są w baldachokształtne pęczki. Mają 5-ząbkowy kielich o połowę krótszy od korony i pojedynczy słupek. Kwiaty męskie z 5 pręcikami zebrane są w grona. Kwitnie w czerwcu i lipcu.

Owoce 

Drobna czerwona jagoda.

Biotop, (wymagania) 

Przy płotach i w zaroślach, w miejscach ruderalnych. Hemikryptofit.

Roślina trująca

Zastosowanie

Korzenie zawierają glikozydy stosowane w lecznictwie.

• przedprątność
• przedsłupność
• dwupienność
• różnosłupkowość
• samopłonność

W warunkach naturalnych zapylenie krzyżowe może nastąpić za pośrednictwem owadów (entomogamia), ptaków (ornitogamia) i innych zwierząt (zoogamia), wiatru (anemogamia, wody (hydrogamia). Kwiaty roślin wykazują szereg przystosowań umożliwiających zapylenie krzyżowe. Kwiaty zapylane przez owady i ptaki zwabiają je za pomocą barwy, dużych rozmiarów, zapachu, wytwarzaniem nektaru w miodnikach, dużej ilości pyłku. Kolorowe plamy i lśniące włoski wskazują owadom drogę do ukrytych w głębi kwiatu miodników. Jeżeli kwiaty są małe, zebrane są w duży, widoczny z daleka kwiatostan. Tak jest np. u słonecznika. Jego pojedynczy nibykwiat to w istocie setki malutkich kwiatków zebrane w koszyczek. Niektóre kwiaty np. szałwi mają specjalną budowę, dzięki której po usiądnięciu na nim owada znamię słupka wygina się dotykając go i zbierając przylepiony na nim pyłek, zebrany na innych kwiatach szałwii.

Charakterystyka

Roślina okazała i trudna w hodowli. Wymaga stromego granitowego zbocza, porannego nasłonecznienia, wiatru i silnie nawilżonego powietrza. Naturalnym środowiskiem jej życia są zbocza gór w okolicy Rio de Janeiro. Obecnie bardzo zagrożona wymarciem. Ostatni pożar w tamtej okolicy (wzniecony przez farmera) zniszczył 40% zasobów gatunkowych.

Łodyga

Dorasta do 1,5 m wysokości.

Liście

Mają do 90 cm długości.

Kwiaty

Piękne, fioletowo - niebieskie kwiaty występują po kilka na szczycie łodygi. Osiągają 15 cm

Cebule

Posiadają bardzo długie szyjki.

Charakterystyka

Pokrój 

Bylina wysokości do 30-80 cm.

Łodyga 

Pojedyncza, pokryta włoskami zwróconymi do dołu. Posiada bulwiaste rozłogi.

Liście 

Wyrastające bezpośrednio z łodygi. Blaszka liściowa ma kształt podłużny, zaostrzony, o drobno piłkowanym brzegu.

Kwiaty 

Zebrane w grona na szczytach łodyg, złożone z 4-10 nibyokółków, osadzonych w kątach zielonych, równowąskich podsadek. Kwiaty liliowopurpurowe. Kwitnie od lipca do września.

Owoce 

Rozłupnia.

Biotop 

Rośnie wzdłuż rowów, w zaroślach, na łąkach. Czasem jako chwast w roślinach okopowych.

Charakterystyka

Łodygi 

Sztywne, wzniesione, wysokość do 1,5 m, jedynie górą kutnerowato owłosione

Liście 

Różnokształtne - od lancetowatych do jajowatych

Kwiaty 

Koszyczki średnicy 4 cm, zebrane w szczytową wiechę. Kwiaty języczkowate, różnobarwne (białawe, lila, niebieskawe, różowe). Kwiaty rurkowate żółte

Ciekawostki

Aster wirginijski i aster amerykański potocznie nazywane są “marcinkami”.

Często występuje w literaturze indyjskiej jako symbol miłości. Uważa się, że bóg miłości Kama wciela się w jego kwiaty. Kobiety modlą się w jego cieniu o potomstwo. Dawne legendy mówiły, że drzewo obsypuje się bujnym kwieciem, gdy zbliży się do niego piękna dziewczyna. W czasie święta Asioka – asztami, ustanowionego na cześć Wisznu, które ma miejsce na przełomie kwietnia i maja, wierni zwykli pić czystą wodę, do której wrzuca się kwiaty tego drzewa. Według tradycji dżinijskiej guru Mahawira doznał oświecenia, siedząc w cieniu drzewa asioka.

Kalista i Kaliksta imieniny obchodzą 19 stycznia i 25 kwietnia.

Znane osoby noszące to imię:

• Calista Flockhart

Charakterystyka

Roślina okazała i trudna w hodowli. Wymaga stromego granitowego zbocza, porannego nasłonecznienia, wiatru i silnie nawilżonego powietrza. Naturalnym środowiskiem jej życia są zbocza gór w okolicy Rio de Janeiro. Obecnie bardzo zagrożona wymarciem. Ostatni pożar w tamtej okolicy (wzniecony przez farmera) zniszczył 40% zasobów gatunkowych.

Łodyga

Dorasta do 1,5 m wysokości.

Liście

Mają do 90 cm długości.

Kwiaty

Piękne, fioletowo - niebieskie kwiaty występują po kilka na szczycie łodygi. Osiągają 15 cm

Cebule

Posiadają bardzo długie szyjki.

U jednopiennych mszaków organy płciowe męskie, czyli plemnie i organy płciowe żeńskie czyli rodnie występują na tym samym osobniku. U roślin jednopiennych na jednym osobniku występują kwiaty męskie i kwiaty żeńskie. Jednopiennymi roślinami są np. kukurydza, leszczyna, sosna, brzoza, olsza. Przeciwieństwem jednopienności jest dwupienność.

Zarówno jednopienność, jak i dwupienność jest jedną ze strategii roślin mającą na celu uniknięcie niekorzystnego dla większości roślin samozapylenia.

W kwiatach przystosowanych do zapylenia podwodnego (np. u rogatka), pylniki mają uproszczoną budowę, a ich pyłek jest cięższy od wody. Kwiaty są szeroko rozchylone, a znamię słupka jest lejkowate, by łatwiej wychwycić pyłek. W kwiatach zapylanych nad wodą kwiaty żeńskie znajdują się na powierzchni wody. Ziarna pyłku są zwykle pozbawione warstwy chroniącej je od wyschnięcia, mają wydłużony kształt, a często zaraz po opuszczeniu pylników wytwarzają łagiewkę pyłkową. Dzięki temu mogą być łatwo unoszone przez wodę. U nurzańca (Vallisneria), który jest rośliną podwodną, kwiaty męskie natomiast odrywają się w całości od rośliny i unoszone przez wodę docierają do kwiatów żeńskich. Posiadają pęcherzyk powietrza, który unosi je na powierzchni wody. Kwiaty żeńskie po zapyleniu są wciągane do wody przez skręcającą się spiralnie łodyżkę.